Mehmet DEMiRBiLEK’s WeBlog (BETA Değil!)

PMI’ın “A Guide to the Project Management Body of Knowledge” kitabında projeyi tanımlarken denilir ki;

“Bir proje daha önce yapılmamış (benzersiz, tekil) bir ürün, servis ya da sonuç ortaya çıkartmak için girişilen geçici çabadır.”

Elbette benzersiz derken, Amerika’yı yeniden keşfetmek kastedilmiyor. Sadece sizin organizasyonunuz için, ilgili proje yöneticileri ve takımı için daha önce yapılmamış, tekrarlanmayan bir süreçten bahsediliyor.

Dikkatinizi çekmiştir, bir de “geçici” lafı ediliyor. Bundan kasıt ise, bir projenin mutlaka bir başlangıç ve bitiş tarihi olmasıdır. Bu durumda “yazılım geliştirme” gibi süreçler proje kapsamına dahil edilebilir mi? (İşin içinde olanlar bilir. Yazılım geliştirmede başlangıç zamanı belli olsa bile, bitiş tahmin bile edilemez..)

Yukarıdaki sorunun ve buna benzer 40 küsür sorunun cevabını ileriki yazılarda bulacaksınız.

Evet, zor olmadı başarısız olabilmek;
Bir yabancı akademisyenin Sayın Prof. Kavrakoğlu hocama dediği gibi:
Try try try, you can always fail more than once…
Biz de sürekli deniyoruz. Sürekli fail ediyoruz. Zaten yazılım işi deneme işi değil midir? İddia edebilen var mı işi rutine bağladığını?
Neyse, siz sevgili kitleme neden başarısızlıklar yaşandığını özetleyeyim de tarihe not düşmüş olalım. Elbette yazılım projelerinin de başarıldığı bir zaman dilimi gelecek. O zaman torunlarımız ibret alsın bu tecrübelerimizden.
• Projenin başarılabileceğine inanmak lazım. Aksi durumda sonuç hüsrandır.
• Risk sermayedarı bi zahmet elini cebine atmalı. Eğer iş başarıldığında parasını veririz.. gibi bir mantıkla yola çıkılırsa, bu risk sermayedarlığı değil, tüccarlık olur. Dedem de bunu yapabilir. (Köydedir kendisi, 80 küsür yaşındadır, çiftçidir, motorsiklete biner, ava gider (her türlü ava :D), tabanca-tüfek tamir eder.. velhasıl baba adamdır, godumu oturtur.. –Biz yazılımda bunu yapamıyoruz..-)
• Proje Yönetimi adam gibi yapılmalı. Her proje birincil işi olmalı proje yöneticisinin.
• Korkak, “abi ne yazacağımı söyle yazayım” diyen, inisiyatif alamayan programcılarla çalışılmamalı. (Sevgili Erol böyle değil. O’na birgün deli bi proje verecem, köşeleri dönmece yapacağız, paraya da Tonguç diyeceğiz…)
• Yazılım altyapısı berbat olmalı. Evet, yanlış okumadınız, altyapı ne kadar kötü kokarsa, projenin bitme ihtimali o kadar yüksektir. Yok eğer ben uzaya mekik atacağım diye bir altyapıya girişirseniz, sonuç hüsran ötesi olur.
• Proje küçük parçalara bölünmeli. Değilse içinde kaybolursunuz.
• Murphy amcamın kurallarını unutmamalı. Özellikle projeye süre verirken. (Tahmini süreyi bir üst zaman dilimine çevir, iki ile çarp kuralı en baba kuraldır..)
• Tasarımcılar önemlidir, aksini iddia ederseniz batarsınız. Tasarımcılarınız bunu böyle bilmezse, yine batarsınız.
• İşler sarpa sarmaya başlayınca, adam gibi çekilmesini bilmeli. Bu noktadan sonra atacağınız her adım, başarısızlığınızı perçimleyecektir.
• Batma ihtimali olan projeye girerseniz işiniz o dakka bitmiştir. (Nerden anlarız bir projenin batacağını? Cevap: Proje tipinden. Örnek: Yazılım Projeleri..)
Her eşye rağmen, umutsuzluğa düşmünin anlamı yok.
Bir gün bu sayfalara başarılmış projeleri de yazacağım.